یک جعبه قطعه، سه جور بازی: کودک شما از کجا شروع می‌کند؟
تصور کنید جعبه‌ای را روی فرش می‌گذارید که رویش عکس یک پل است. داخل جعبه چند پایه، قطعهٔ پهن، اتصال، یک ماشین کوچک و یک آدمک هست. یک کودک دو اتصال را زیرورو می‌کند تا ببیند چطور به هم می‌خورند. دیگری پایه‌ها را می‌چیند و دست به ساختن پل می‌زند. کودک سوم آدمک را تا لبهٔ فرش می‌برد و می‌گوید: «پل بسته‌ست! حالا چطوری برگردم خونه؟»
این سه صحنه فرضی‌اند و وسایل شروع در هر سه یکی است. چیزی که فرق می‌کند، کاری است که توجه کودک را می‌گیرد. برای دیدن این تفاوت، به اولین حرکتش نگاه کنید: قطعه‌ای را برمی‌گرداند؟ پایه‌ای می‌گذارد؟ یا برای آدمک مشکلی می‌سازد؟
یک جعبه، سه شروع
کاشف: اول می‌بیند قطعه‌ها چطور به هم می‌خورند
قبل از اینکه سراغ تصویر پل برود، دو اتصال نارنجی را برمی‌دارد. یکی را می‌چرخاند و از دو جهت امتحان می‌کند. یک بار قطعه‌ها در هم می‌روند و بار دیگر لق می‌مانند. شاید بعد سراغ یک اتصال دیگر برود تا ببیند همان چرخش با آن هم جواب می‌دهد یا نه.
از کودک بپرسید: «وقتی این قطعه رو چرخوندی، چه فرقی کرد؟»
راهنمای بازی کاشفهاسازنده: اول می‌خواهد پلی بسازد که ماشین از آن بگذرد
کودک عرض ماشین را با قطعه‌های پهن مقایسه می‌کند و عرشه‌ای می‌سازد که برای عبورش جا داشته باشد. ماشین را آرام جلو می‌برد. وقتی عرشه در وسط خم می‌شود، فاصلهٔ پایه‌ها را کمتر می‌کند و دوباره ماشین را از روی پل می‌گذراند.
از کودک بپرسید: «کجای پل رو می‌خوای عوض کنی تا ماشین راحت‌تر رد بشه؟»
راهنمای بازی سازندههاقصهگو: اول برای آدمک یک ماجرا دارد
لبهٔ فرش می‌شود کنار رودخانه و آدمک می‌شود مسافری که باید پیش از تاریکی به خانه برسد. کودک یکی از قطعه‌ها را جلوی مسیر می‌گذارد: پل بسته است. شاید بعد برای رانندهٔ ماشین نقشی پیدا کند تا به مسافر راه دیگری نشان بدهد.
از کودک بپرسید: «آدمک از کی می‌تونه کمک بگیره و اون چه کمکی می‌کنه؟»
راهنمای بازی قصهگوهااگر همین قطعه‌ها را جلوی کودک شما بگذاریم، احتمالاً از کجا شروع می‌کند؟
گزینه‌ای را انتخاب کنید که به بازی این روزهایش نزدیک‌تر است. هر سه گزینه شما را به همان آزمون می‌برند.
گاهی هر سه جور بازی در یک نوبت اتفاق می‌افتد
کودک اول دو اتصال را می‌چرخاند تا بفهمد کدام حالت محکم‌تر است. بعد با همان اتصال‌ها پلش را می‌سازد. وقتی ماشین از پل رد می‌شود، آدمک را روی آن می‌گذارد و می‌گوید: «این راننده اومده دوستش رو برسونه خونه.» حالا پلی که برای امتحان کردن قطعه‌ها شروع شده بود، بخشی از قصه است. این اسم‌ها کمک می‌کنند کاری را که کودک در همان لحظه انجام می‌دهد توصیف کنیم.
- نمای بالای چپ اتصال را امتحان می‌کند
- نمای پایین چپ پایه را جابه‌جا می‌کند
- نمای پایین راست برای آدمک یک ماجرا می‌سازد
یک جعبه، بازی به انتخاب کودک
برای پنج دقیقه، چند قطعهٔ ساختنی و یک آدمک متناسب با سن کودک را روی فرش بگذارید. بگویید «دوست داری با این‌ها چی کار کنی؟» و اجازه بدهید خودش انتخاب کند از کجا شروع کند.
- اول دستش به سمت چه چیزی می‌رود؟ یک اتصال، یک قطعهٔ پهن یا آدمک؟
- در طول بازی به چه چیزی برمی‌گردد؟ به امتحان یک اتصال، تنظیم پایه یا ادامهٔ ماجرای آدمک؟
- ایده‌اش چطور عوض می‌شود؟ شاید قطعه‌ای که قرار بود پایه باشد، در قصه تبدیل به مانع جاده شود.
همین که یکی از این لحظه‌ها را ببینید کافی است. این پنج دقیقه فرصتی برای تماشای بازی است و نمره یا نتیجهٔ تشخیصی ندارد.
پیشنهاد اسباب‌بازی برای هر سه سبک بازی
دنبال یک ست ساختنی چندمنظوره بگردید که قطعه‌هایش از چند جهت به هم وصل شوند و بشود سازه را به‌راحتی باز کرد و شکل دیگری ساخت. چند قطعهٔ پهن و پایهٔ هم‌قد برای ساخت پل کافی است. برای قصه هم می‌توانید از آدمکی که کودک از قبل دارد استفاده کنید. پیش از خرید، ردهٔ سنی و فهرست قطعه‌های روی بسته را بررسی کنید.
کاشف
دو اتصال را از جهت‌های مختلف امتحان کند و ببیند کدام حالت محکم‌تر می‌ماند.
سازنده
با دو پایه و یک عرشه پل بسازد و ببیند با جابه‌جایی پایه‌ها چه تغییری می‌کند.
قصه‌گو
برای آدمک مقصدی انتخاب کند و تصمیم بگیرد اگر راه بسته بود، چه اتفاقی بیفتد.